یک سریال در حال پخش میبینم به نام "ویرانگر در خدمت شماست"...
البته که مدل دیدنش اینجوریه که یک ذره مقاله میخونم، دو دقیقه میبینم و مدام این چرخه تکرار میشه!
من نفسم رفته واسه این دوتا! همش میگم "ای جان"، "ای جانم"...
داستان حول یک ایده فانتزی شکل گرفته، اینکه یک موجودی به نام ویرانگر وجود داره که مسئول هر ویرانی و فنا هست...دختر داستانمون یهو متوجه میشه که بیماره و فرصتی نداره...طی ماجراهایی بین این دختر و جناب ویرانگر قراردادی بسته میشه و ماجرا شروع میشه...
اگر کسی موضوع فانتزی دوست نداشته باشه مسلما خوششش نمیاد...اما من به فانتزی کاری ندارم که... من کلا میمیرم واسه این اداهای عاشقانه حتی لوس!
خلاصه که ما اومدیم ذره ذره ببینیم که حکم "اکسیژن" وسط کار سخت باشه، اما به گوش مهرداد نرسه که من کل 8 قسمتی که اومده رو دیدم و حالا موندم تا هفته بعد چطور صبر کنم...
اون سریالی که اون سری گفتم و یک دامادی شب نامزدیش از مراسم رفت هم دو قسمت جدیدش اومده که هنوز ندیدم و باید ذره ذره ببینم که اکسیژن تموم نشه...
گمونم ته هر دو سریال هم قراره حسابی گریه کنم...سریال دومیه درباره قیام دانشجویان در ماه می 1980 توی یکی از شهرهای کره هست...از اینا که مثلا بخوان تبلیغش کنند میگن "عاشقانه ای در بستر یک قیام"!
مدیونید فکر کنید اگر این دو قسمت رو ببینم و تموم بشه و اکسیژنی باقی نمونه میرم سراغ سریال در حال پخش جدید! چی فکر کردین درباره من(وی سوسکی و نرم به سراغ سایت محبوبش میرود تا سریالهای در حال پخش دیگر را آنالیز نماید)
پ.ن: هر چند ماه یکبار روی یکی از این بازیگرای کره ای کراش میزنم...در من یک دختر 16 ساله زندگی میکند که مهرداد هیچچچچچچ کاری به کارش نداره و مثل یک بابای مهربون و پایه حمایتش میکنه
#سئو_ این گوک
#پارک_ بویونگ
#ویرانگر_در_خدمت_شماست.
یعنی کره ای ها
انگار خدا وقت گذاشته
با شیشه اینا رو ساخته ..
خیلی پوست های شفاف دارن ،
و ظرافت خاصی توی صورتشون هست ..
این عکسی هم که برا پستت
انتخاب کردی
بعدش یعنی چی میشه ؟
من حدس میزنم
پیشونیش رو میبوسه
بعدم بلند میشن
میرن وضو میگیرن برا نماز ..
صلوات یادت نره
حالا البته آسیای شرقی پوست خوبی دارند معمولا. اما بهتره بگیم بازیگراشون انگار با شیشه ساخته شدند...چون مردم عادی این همه زیبایی ندارند.(البته بر اساس این مورد که زیبایی نسبی است و گرنه که مخلوق خدا زشت نمیشه که)
داداش کاش پیشونیش رو میبوسید، هیچچچچچچچ اتفاقی رخ نداد و آه از نهاد ما برآمد!
بلندتر سینه بزن
عشق سریال و سینمایی کره ای هستی ها ...
البته واقعا قشنگ هستن
من چالشم رو نوشتم
سینمایی نه. راستش چند بار به خاطر بازیگرای مورد علاقه م دیدم و پشیمون شدم. یکی از دلایلی که من سریال کره ای دوست دارم اینه که اونهایی که ژانر رمانتیک یا طنز یا حتی درام هستش روابط آدمها رو آروم آروم نشون میده...بعد نهایت قضیه با یک بوس! تموم میشه. بقیه ش رو دیگه باز نمیکنه. خودمون میفهمیم چی میشه
من نمیتونم و راستش انتخابم اینه که چیزهای بیشتری نبینم. اما توی سینمایی هاشون فضا بازه و لذا من فقط سینمایی هایی رو میبینم که از قبل بدونم چیز خاصی نداره.
حالا سریال هم خدایی بعد از عمری دوباره دارم میبینم. هر وقت اوضاع برام سخته بیشتر میبینم. یک فضای فانتزی رنگی و گوگولی داره که بهم انرژی میده. اخبارش رو همیشه دنبال میکنم و بازیگرا رو بهتر از بازیگرای خودمون میشناسم. دیگه اصلا علاقه ای به سریالهای وطنی ندارم. کم کم دیگه بازیگرای جدید ایرانی رو هم نمیشناسم. همون چند ماهی یکبار، یکی دو تا سریال کره ای کفایت میکنه برام و کلی انرژی بخشه